1-   اسید ها با نمک های سیانید یا محلول های سیانید ( به دلیل تولید گاز شدیدا سمی هیدروژن سیانید )

2-   اسیدها با نمک های سولفیدیا محلول های سولفید (به دلیل تولید گاز شدیدا سمی هیدروژن سیانید )

3-   اسیدها با مواد رنگبر ( به دلیل تولید گاز شدیدا سمی کلر )

4-  اسیدهای اکسنده (مثلا نیتریک اسید یا پرکلریک اسید ) با مواد قابل احتراق نظیر کاغذ ،الکل یا سایر حلال ها در این موارد احتمال آتش سوزی وجود دارد .

5-  اکسنده های جامد ( نظیر پرمنگنات ها ، یدات ها ، نیترات ها ) با مواد قابل احتراق مانند کاغذ ، الکل ها یا سایر حلال ها

6-   هیدرید ها ( مانند سدیم هیدرید ) با آب تشکیل گاز قابل اشتعال را در پی دارد

7-   فسفید ها ( مثلا سدیم فسفید ) با آب ( احتمال تشکیل گاز شدیدا سمی فسفین را در پی دارد )

8-  نمک های نقره با آمونیاک در حضور یک باز قوی ( احتمال تشکیل مواد جامد ناپایدار و انفجار پذیر وجود دارد .)

9-  ترکیب سیر نشده ( مانند موادی که شامل گروههای عاملی کربونیل با پیوند دوگانه هستند ) با اسیدها و بازها ( در این حالت احتمال پلیمر شدن سریع مواد وجود دارد .)

10-                      مخلوط هیدرژن پراکسید /استیک اسید (احتمال انفجار بر اثر گرمایش وجود دارد )

11-         مخلوط های هیدروژن پراکسید/ سولفوریک اسید ( ترکیدن شدید و انفجارخود به خود را در پی دارد ).

عوامل اکسنده همانند نیتریک اسید با عوامل کاهنده (نظیر هیدرازین) احتمال آتش سوزی و یا انفجار وجود دارد .